W minionej epoce – “normalnym” modelem zarządzania, był tzw. model X. Obecnie coraz częstszym modelem jest Y. Twórcą teorii X i Y jest Douglas McGregor, który zauważył 2 tendencje w zarządzaniu firmą. Jedną nazwał X a drugą Y.
Teoria X zakłada, że ludzie nie lubią pracy, są leniwi i potrzebują, by nimi kierować.
Teoria Y z kolei – twierdzi, że ludzie chcą widzieć SENS swoich działań, a dobrze wykonana praca daje satysfakcję. Są zdolni, kreatywni i chcą, żeby liczyć się z ich zdaniem.
Manager X to szef kontrolujący pracownika:
- stosuje nadzór, jest wymagający
- podejmuje decyzje sam, nie pytając pracowników o zdanie
- wywiera presję, by osiągnąć własne cele
- chętnie stosuje system kar i nagród
- uważa, że ma rację i nie dopuszcza krytyki ze strony zespołu
Manager Y – udziela pracownikowi pełnomocnictw:
- podejmując decyzję – pyta podwładnych o ich zdanie, gdyż wie, że ich odpowiedź może skierować jego uwagę na inne ważne aspekty danego przedsięwzięcia
- udziela pełnomocnictw – daje możliwość samodzielnej pracy. Jest świadomy tego, że pracownik może popełniać błędy i zezwala mu na to, gdyż wie, że to uczy odpowiedzialności i nie zabija kreatywności
- nie obawia się przyznać podwładnemu racji, gdyż wie, że tak naprawdę zwiększa to prestiż kierownika i budzi zaufanie
- nie lubi stosować kar – woli, by pracownik naprawił błędy i wziął odpowiedzialność za swoje zachowanie
Osobiście pracowałam w wielu firmach, które stosowały model X. Ale ten model zupełnie nie pasował do mojej osobowości. Jak łatwo się domyślić – szybko kończyłam pracę w tego typu firmach.
Obecnie pracuję w firmie, która od początku stosuje model zarządzania Y, co mi naprawdę odpowiada.
Ważne jest także, by pamiętać, że pomimo, iż większość pracowników danej firmy pasują do modelu np. Y – może się zdarzyć, że pojedyncze osoby wolą, gdy kieruje się nimi w sposób X. Ponadto mogą być sytuacje, kiedy trzeba indywidualnie dobierać sposób zarządzania do każdej osoby i do danej sytuacji
I tutaj jest ogromne pole do popisu dla Lidera – trzeba POZNAĆ swoich ludzi, by skutecznie nimi zarządzać i dopasować metody do osobowości i charakteru pracownika.
Warto być świadomym tych różnic i umieć dobrać swoje metody pracy i komunikacji do tego, co jest najlepiej widziane przez pracownika.

Co o tym myślisz? Napisz!